ben maria sen raif.

aç gözlü olmak bu olsa gerek gideni yada elini bıraktığını özlemek.benim olsun istediğim insan sana gelsin. burdan söylüyorum sen duymazsın. kimse duymaz belkide.arkadaş sohbetlerinde sen benden bahsedersin ben senden bahsetsinler diye duaederim.koşmak istesemde sana hayat beni geri çekiyor. her neyse işte özledim seni seni o kadar diyo şarkıda bende seni özledim.
sebahattin ali okudum  kürk mantolu madonna sende aynı zamanlarda okuduğunu söyledin ben raif aynı sendi dedim sende maria da sendin dedin.sende özledin ama yamuk yapan ben olduğum için ''böylesi hayat nereye kadar''....



http://www.youtube.com/watch?v=ympXyFSof3U&feature=related

kaybedecek zamanlarım vardı

eskiden günlüklerim vardı birini kuzenim tesadüfen buldu odaya girdiğimde daha fazla okuyamıycam intihar ederim devam edersem dedi.çok güldüm ona. sonra annem buldu tabi o intihar etme duygusana kapılmadı o işine gelen tarafları okudu. sonra geldiğimde bunların hepsini sen yaptınmı nasıl bi evlatsın nasıl bi kızsın sen dedim çok ağladı o gün günlüklerimi bildiğin çöp kutusuna attım belki birileri bulmuştur okumuştur. umrumda değil ama ben o yazdıklrımı ve dahasını hala yaşıyorum.
kendi elimle kendimi yakıyorum her gün nerdeyse. akıllanmak değil bu aklımı durdurmak. yoksa bitmek bilmez acılar içine giriyorum ve bu hiç çekilmez biri olmama sebep oluyo. beynimi uyuşturuyo.


literatürde bunun bi adının olduğu ve benim gibisinin o kadar çok olduğunun farkındayım bunu aklıma getirmemeye çabalıyorum yoksa kimseyle iletişime geçemem. ben kimsenin kim olduğumu bilmediği ben.bana seni iyi tanıyorum diyenlerin bile bilmediği ben.sevgilimin beni en yakın arkadaşımdan bilmediğim göremediğim yönlerini anlat dediği arkadaşımın bile bilmediği ben binbir surat ben. içindeki sesleri bastırmaya çalışan en çok onunla muhabbet eden ben.yalancı pislik ikiyüzlü adi ben.ben işte buyum zamanı nasıl bitireceğini bilen bir cemiyet mikrobuyum .
hepsi bu.

hayatta olmasını istemediğimiz ama öyle yada böyle başımıza gelen ve allahıım bu bi rüya olsun dediğimiz kaç anımız olmadıki. o anlar an olmaktan çıkıpta bizi içinden çıkılmaz hallere sokan ve peşi sıra lütfen lütfen buda gerçek olmasın dediğimiz ve ağız dolusu s..ktiir çektiğimiz zaman boşluklarına sürüklemedi mi....sonra dönüp baktığımızda gerçek değilmiş gibi gelip ama içinden çıkmamıza izin verildi.işte herşey bundan ibaret.



sonrasında yine dolu dolu küfrettik.